ਸ਼ੂਗਰ ਬਾਰੇ ਘੱਟ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਤੱਥ
TABLE OF CONTENTS
ਭਾਰਤ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਬਾਦੀ ਵਾਲਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ 1.4 ਬਿਲੀਅਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਡਾਇਬਟੀਜ਼ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, 2017 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ 73 ਮਿਲੀਅਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਾਲਗਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੂਗਰ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ 2007 ਵਿੱਚ ਇਹ ਗਿਣਤੀ 40 ਮਿਲੀਅਨ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਟਾਈਪ 2 ਸ਼ੂਗਰ ਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਪੈਨਕ੍ਰੀਅਸ ਦੀ ਇਨਸੁਲਿਨ ਨੂੰ ਸੰਸਲੇਸ਼ਣ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਜਾਂ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇਨਸੁਲਿਨ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਟਾਈਪ 2 ਡਾਇਬਟੀਜ਼ 45 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਬਾਲਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਉੱਚ ਖੂਨ ਵਿੱਚ ਗਲੂਕੋਜ਼ ਦਾ ਪੱਧਰ ਹੋਰ ਗੰਭੀਰ ਸਿਹਤ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨਜ਼ਰ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ, ਦਿਲ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਨਸਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ, ਹੌਲੀ ਇਲਾਜ, ਚਮੜੀ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਅਤੇ ਗੁਰਦੇ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ।
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਗਰ ਰੋਗ ਵਿੱਚ ਇੰਨਾ ਵਾਧਾ ਕਿਉਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ?
ਦੂਜੇ ਵਿਕਸਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਾਂਗ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਆਪਣੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਬਦਲ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਰਿਫਾਇੰਡ ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟ, ਟ੍ਰਾਂਸ ਫੈਟ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਸੈਸਡ ਭੋਜਨ ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਡਾ ਪਿਆਰ ਹੁਣ ਕੋਈ ਗੁਪਤ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਘੱਟ ਸਰਗਰਮ, ਬੈਠਣ ਵਾਲੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਰਾਕ ਦੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਬਦਲਾਅ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ੂਗਰ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸ਼ੂਗਰ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ, ਲੱਛਣਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਹਨ। ਪਰ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਪਰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੱਥ ਹਨ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਇਦ ਕਦੇ ਅਹਿਸਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਏ ਹੋਣਗੇ।
ਤੱਥ 1:
ਸ਼ੂਗਰ ਸਿਰਫ਼ ਖੰਡ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹੈ
ਖੰਡ, ਕਾਰਬੋਨੇਟਿਡ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ, ਜਾਂ ਪ੍ਰੋਸੈਸਡ ਭੋਜਨ ਦਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੇਵਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਟਾਈਪ 2 ਸ਼ੂਗਰ, ਮੋਟਾਪਾ, ਦਿਲ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਡਾਕਟਰੀ ਸਥਿਤੀਆਂ ਲਈ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖੰਡ ਹੋਣਾ ਕਦੇ ਵੀ ਸ਼ੂਗਰ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਪਰ ਖੰਡ ਅਤੇ ਸ਼ੂਗਰ ਵਿਚਕਾਰ ਸਬੰਧ ਕਾਫ਼ੀ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਹੈ।
ਟਾਈਪ 2, ਸ਼ੂਗਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਰੂਪ, ਉਦੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇਨਸੁਲਿਨ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧ ਵਿਕਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਸਮਾਂ ਬੀਤਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਬਲੱਡ ਸ਼ੂਗਰ ਦੇ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਇਨਸੁਲਿਨ ਦਾ ਸੰਸਲੇਸ਼ਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਸ਼ੂਗਰ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰਕ ਇਤਿਹਾਸ, ਮੋਟਾਪਾ (ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਰੀਰ ਦਾ ਭਾਰ), ਅਤੇ ਬੈਠੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸ਼ੂਗਰ ਦੇ ਮੁੱਖ ਜੋਖਮ ਕਾਰਕ ਹਨ। ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨ ਦਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੇਵਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੋਟਾਪਾ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟਾਈਪ 2 ਸ਼ੂਗਰ ਦਾ ਜੋਖਮ ਵਧ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਟਾਈਪ 2 ਸ਼ੂਗਰ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੇ ਹਨ:
ਇੱਕ ਸਿਹਤਮੰਦ ਖੁਰਾਕ: ਇਸ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਤਾਜ਼ੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਫਲ, ਗਿਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਬਤ ਅਨਾਜ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਰਿਫਾਇੰਡ ਸ਼ੂਗਰ, ਪ੍ਰੋਸੈਸਡ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਜੰਕ ਫੂਡ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰਨਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
30-60 ਮਿੰਟਾਂ ਲਈ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸਰੀਰਕ ਗਤੀਵਿਧੀ ਬਲੱਡ ਸ਼ੂਗਰ ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਭਾਰ ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਸਰਤ ਰੁਟੀਨ ਵਿੱਚ ਸੈਰ, ਤੈਰਾਕੀ, ਸਾਈਕਲਿੰਗ, ਯੋਗਾ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਟਾਈਪ 1 ਡਾਇਬਟੀਜ਼ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਆਟੋਇਮਿਊਨ ਸਥਿਤੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੈਨਕ੍ਰੀਅਸ ਇਨਸੁਲਿਨ ਦਾ ਸੰਸਲੇਸ਼ਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇਨਸੁਲਿਨ ਦੀ ਕਮੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਖੂਨ ਵਿੱਚ ਗਲੂਕੋਜ਼ ਦਾ ਪੱਧਰ ਉੱਚਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਡਾਇਬਟੀਜ਼ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰਕ ਇਤਿਹਾਸ ਟਾਈਪ 1 ਡਾਇਬਟੀਜ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਟਾਈਪ 1 ਡਾਇਬਟੀਜ਼ ਦੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕੁੱਲ ਖੰਡ ਦੀ ਖਪਤ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਖੰਡ ਕਦੇ ਵੀ ਟਾਈਪ 1 ਡਾਇਬਟੀਜ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਟਾਈਪ 1 ਡਾਇਬਟੀਜ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ:
ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਸਲਾਹ ਅਨੁਸਾਰ ਇਨਸੁਲਿਨ ਦੇ ਟੀਕੇ ਲੈਣਾ
ਡਾਈਟ ਚਾਰਟ ਦੀ ਸਖ਼ਤੀ ਨਾਲ ਪਾਲਣਾ
ਅਭਿਆਸ
ਤੱਥ 2:
ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ੂਗਰ ਅਤੇ ਮਿਠਾਈਆਂ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ੂਗਰ ਰੋਗੀਆਂ ਲਈ ਮਠਿਆਈਆਂ ਦਾ ਸੇਵਨ ਕਰਨਾ ਸਲਾਹਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਪਰ ਮਿਠਾਈਆਂ ਦਾ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਸੇਵਨ ਸੰਭਵ ਹੈ। ਸ਼ੂਗਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮਿੱਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਲੋਕ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭਰ ਮਿਠਾਈਆਂ ਨਹੀਂ ਖਾ ਸਕਦੇ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਸੁਚੇਤ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਹੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭੋਜਨ ਬਾਰੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮਿਠਾਈਆਂ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਮਿਠਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਖੂਨ ਵਿੱਚ ਗਲੂਕੋਜ਼ ਦੇ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਖੁਰਾਕ ਚਾਰਟ ਬਣਾਈ ਰੱਖ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਸਰੋਤਾਂ ਨੂੰ ਘਟਾ ਕੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਠਾਈਆਂ ਨਾਲ ਬਦਲ ਕੇ ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਨੂੰ ਘਟਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਰੋਟੀ ਘੱਟ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਨਪਸੰਦ ਮਿੱਠੀ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇੱਕ ਆਮ ਧਾਰਨਾ ਹੈ ਕਿ ਖੰਡ ਨੂੰ ਨਕਲੀ ਖੰਡ ਨਾਲ ਬਦਲਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਘੱਟ ਹੈ। ਇਸ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਖੰਡ-ਅਲਕੋਹਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਖੂਨ ਵਿੱਚ ਗਲੂਕੋਜ਼ ਦੇ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਵਧਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੋਜਨ ਦੇ ਲੇਬਲ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰੇਗਾ।
ਕਾਕਟੇਲ, ਵਾਈਨ ਅਤੇ ਬੀਅਰ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟ ਸੰਤੁਲਨ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਭੋਜਨ ਯੋਜਨਾਕਾਰ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਲਗਾਓ।
ਤੱਥ 3:
ਗਰਭਕਾਲੀ ਸ਼ੂਗਰ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਗਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ।
ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੌਰਾਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਮ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ੂਗਰ ਜਾਂ ਸ਼ੂਗਰ। ਕੁਝ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਲਗਭਗ 9% ਗਰਭਵਤੀ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇਨਸੁਲਿਨ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗਰਭਵਤੀ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਮ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੂਗਰ ਦਾ ਕੋਈ ਇਤਿਹਾਸ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੌਰਾਨ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੈਨਕ੍ਰੀਅਸ ਓਵਰਟਾਈਮ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ੂਗਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ੂਗਰ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਗਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ। ਪਰ ਸਾਵਧਾਨੀਆਂ ਵਰਤਣੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ। ਗਰਭਵਤੀ ਔਰਤ ਵਿੱਚ ਹਾਈ ਬਲੱਡ ਸ਼ੂਗਰ ਅਣਜੰਮੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਪੈਨਕ੍ਰੀਅਸ ਨੂੰ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਇਨਸੁਲਿਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭਾਰ, ਘੱਟ ਬਲੱਡ ਗਲੂਕੋਜ਼ ਅਤੇ ਸਾਹ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਲਈ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭਾਰ ਬਾਅਦ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਮੋਟਾਪਾ ਅਤੇ ਟਾਈਪ 2 ਸ਼ੂਗਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਔਰਤਾਂ ਲਈ, ਗਰਭਕਾਲੀ ਸ਼ੂਗਰ ਜਣੇਪੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਬਲੱਡ ਸ਼ੂਗਰ ਦੇ ਪੱਧਰ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ, ਇੱਕ ਸਿਹਤਮੰਦ ਖੁਰਾਕ, ਅਤੇ ਰਣਨੀਤਕ ਸਰੀਰਕ ਗਤੀਵਿਧੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਬਲੱਡ ਸ਼ੂਗਰ ਦਾ ਪੱਧਰ ਉੱਚਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਡਾਕਟਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤੱਥ 4:
ਸ਼ੂਗਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਾਵੁਕ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਡਾਇਬਟੀਜ਼ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਦਾਸ ਜਾਂ ਚਿੰਤਤ ਬਣਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਡਾਇਬਟੀਜ਼ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਡਾਇਬਟੀਜ਼ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲੋਂ ਡਿਪਰੈਸ਼ਨ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਦੁੱਗਣੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਨਿਯਮਤ ਖੂਨ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਵਾਉਣਾ, ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਖੁਰਾਕ ਲੈਣਾ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦਵਾਈ ਜਾਂ ਇਨਸੁਲਿਨ ਟੀਕੇ ਲੈਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਡਾਇਬਟੀਜ਼ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਸਾਰੀਆਂ ਸਾਵਧਾਨੀਆਂ ਵਰਤਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਤੁਹਾਡਾ ਬਲੱਡ ਸ਼ੂਗਰ ਪੱਧਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ। ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਚੰਗੀ ਸਵੈ-ਸੰਭਾਲ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ ਬਿਹਤਰ ਨਿਯੰਤਰਣ ਤੁਹਾਡੀ ਡਾਇਬਟੀਜ਼ 'ਤੇ ਬਿਹਤਰ ਨਿਯੰਤਰਣ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕਰੇਗਾ।
ਤੱਥ 5:
ਡਾਇਬਟੀਜ਼ ਨਾਲ ਸਮਾਯੋਜਨ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਗਰ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਕਿ ਸਮਾਯੋਜਨ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਲੱਗੇਗਾ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲੀ ਚੁਭਣੀ ਪੈ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਇਨਸੁਲਿਨ ਸਵੈ-ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੇਣਾ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਔਖਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ (ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਖਾਂਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨਾ ਖਾਂਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੀ ਕਸਰਤ ਕਰਦੇ ਹੋ ਇਸ 'ਤੇ ਸੀਮਾ) ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਸਬਰ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਾਏਗਾ।
ਸ਼ੂਗਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਡਾਕਟਰੀ ਸਥਿਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਜੀਵਨ ਭਰ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਦਵਾਈ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਨਿਯਮਤ ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬੇਕਾਬੂ ਸ਼ੂਗਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਛੋਟੇ ਕਦਮ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਫ਼ਰਕ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ, ਸ਼ੂਗਰ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕੋਈ ਵਿਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਕਲਾ ਹੈ।




