ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ
ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਜਾਂ ਓਵਰਐਕਟਿਵ ਥਾਇਰਾਇਡ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰੀ ਸਥਿਤੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਥਾਇਰਾਇਡ ਗ੍ਰੰਥੀਆਂ ਲੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਾਰਮੋਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ T4 ਹਾਰਮੋਨ। ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਇਹ ਮਰਦਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਰ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੈ। ਇਸ ਗਾਈਡ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਬਾਰੇ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ ਚਰਚਾ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣਨੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ:
ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਅਤੇ ਲੱਛਣ
ਕੁਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਹੋਰ ਸਿਹਤ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਡਾਕਟਰ ਲਈ ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਦਾ ਨਿਦਾਨ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਹਨ ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਦੇ ਲੱਛਣ ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਦੇਖਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ:
- ਵਧੀ ਭੁੱਖ
- ਸੁਆਦੀ
- ਗਰਮੀ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ
- ਚਿੰਤਾ ਅਤੇ ਘਬਰਾਹਟ
- ਐਰੀਥਮੀਆ ਦੇ ਅਨਿਯਮਿਤ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ
- ਤੇਜ਼ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਜਾਂ ਟੈਚੀਕਾਰਡੀਆ
- ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਜਾਂ ਧੜਕਣ
- ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ
- ਭੁਰਭੁਰਾ ਵਾਲ
- ਟੱਟੀ ਦੀ ਗਤੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ
- ਵਧੀ ਹੋਈ ਥਾਇਰਾਇਡ ਗਲੈਂਡ ਜਾਂ ਗੋਇਟਰ
- ਚਮੜੀ ਦਾ ਪਤਲਾ ਹੋਣਾ
- ਮਾਸਪੇਸੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ
- ਹੱਥਾਂ ਦਾ ਕੰਬਣਾ
- ਮਾਹਵਾਰੀ ਦੇ ਪੈਟਰਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ
- ਮਾਸਪੇਸੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ
- ਮੰਨ ਬਦਲ ਗਿਅਾ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੱਛਣਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕਈ ਵਾਰ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਦੇ ਬਾਲਗਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਜਾਂ ਸੂਖਮ ਲੱਛਣ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਵਧਣਾ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਥਕਾਵਟ, ਗਰਮੀ ਅਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ, ਆਦਿ।
ਹਾਈਪਰਥਾਈਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਦੇ ਕਾਰਨ
ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਕਾਰਨ ਹਨ ਜੋ ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ:
ਕਬਰਾਂ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ
ਇਹ ਇੱਕ ਇਮਿਊਨ ਸਿਸਟਮ ਵਿਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ (70% ਤੋਂ ਵੱਧ) ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਥਾਇਰਾਇਡ ਗ੍ਰੰਥੀਆਂ ਟੀ4 ਹਾਰਮੋਨ ਦੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਤਰਾ ਛੱਡਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਰਾਸਤੀ ਬਿਮਾਰੀ ਵੀ ਹੈ ਜੋ ਅਗਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਮੈਂਬਰ ਨੂੰ ਗ੍ਰੇਵਜ਼ ਬਿਮਾਰੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਬਹੁਤ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਥਾਇਰਾਇਡਾਈਟਸ
ਥਾਇਰਾਇਡਾਈਟਿਸ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਹੈ ਜੋ ਥਾਇਰਾਇਡ ਗਲੈਂਡ ਦੀ ਸੋਜਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਥਾਇਰਾਇਡ ਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚੋਂ ਥਾਇਰਾਇਡ ਹਾਰਮੋਨ ਲੀਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦਰਦਨਾਕ ਜਾਂ ਚੁੱਪ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਥਾਇਰਾਇਡਾਈਟਿਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਪੋਸਟਪਾਰਟਮ ਥਾਇਰਾਇਡਾਈਟਿਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਥਾਇਰਾਇਡਾਈਟਿਸ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਥਾਇਰਾਇਡ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਠੀਕ ਹੋਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਹਾਈਪੋਥਾਈਰੋਡਿਜ਼ਮ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਆਇਓਡੀਨ ਦੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖਪਤ
ਥਾਇਰਾਇਡ ਗ੍ਰੰਥੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਥਾਇਰਾਇਡ ਹਾਰਮੋਨ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਲਈ ਆਇਓਡੀਨ ਖਣਿਜ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਖੁਰਾਕ ਜਾਂ ਦਵਾਈਆਂ ਰਾਹੀਂ ਆਇਓਡੀਨ ਦੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਤਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਥਾਇਰਾਇਡ ਗ੍ਰੰਥੀਆਂ ਵਧੇਰੇ ਥਾਇਰਾਇਡ ਹਾਰਮੋਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਐਮੀਓਡੇਰੋਨ ਵਰਗੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਦਾ ਸੇਵਨ ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਆਇਓਡੀਨ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਦੀਆਂ ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ
ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਹਨ:
- ਲਾਲ ਜਾਂ ਸੁੱਜੀ ਹੋਈ ਚਮੜੀ: ਹਾਲਾਂਕਿ ਬਹੁਤ ਘੱਟ, ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੇਵਜ਼ ਡਰਮੋਪੈਥੀ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਚਮੜੀ ਦੀ ਸੋਜ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਿਨਜ਼ 'ਤੇ ਲਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
- ਅੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ
ਕੁਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੁੱਜੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ, ਧੁੰਦਲੀ ਨਜ਼ਰ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਪ੍ਰਤੀ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ, ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਦੋਹਰੀ ਨਜ਼ਰ। ਇਸ ਲਈ, ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਜਲਦੀ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਇਲਾਜ ਕਰਵਾਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇਸ ਨਾਲ ਨਜ਼ਰ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
- ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ
ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਕੁਝ ਗੰਭੀਰ ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ। ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿਲ ਦੀ ਤਾਲ ਵਿਕਾਰ, ਸਟ੍ਰੋਕ ਦਾ ਜੋਖਮ, ਤੇਜ਼ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ, ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਕੰਜੈਸਟਿਵ ਦਿਲ ਦੀ ਅਸਫਲਤਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਿਲ ਸਰੀਰ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਖੂਨ ਦਾ ਸੰਚਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
- ਥਾਇਰੋਟੌਕਸਿਕ ਸੰਕਟ
ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਹੈ ਜੋ ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਤੇਜ਼ ਨਬਜ਼, ਬੁਖਾਰ, ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਡਿਲੀਰੀਅਮ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਥਾਈਰੋਟੌਕਸਿਕ ਸੰਕਟ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਡਾਕਟਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲੈਣਾ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਓ।
- ਭੁਰਭੁਰਾ ਹੱਡੀਆਂ
ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਅਤੇ ਭੁਰਭੁਰਾ ਵੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਖਣਿਜਾਂ ਅਤੇ ਕੈਲਸ਼ੀਅਮ ਦੀ ਮਾਤਰਾ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਥਾਇਰਾਇਡ ਹਾਰਮੋਨ ਸਰੀਰ ਦੀ ਹੱਡੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੈਲਸ਼ੀਅਮ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਵਿੱਚ ਦਖਲ ਦੇਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਦਾ ਇਲਾਜ
ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਲਈ ਕਈ ਇਲਾਜ ਵਿਕਲਪ ਹਨ। ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੁਸਖ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਦਾ ਇਲਾਜ ਯੋਜਨਾ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਰੀਜ਼ ਲਈ ਢੁਕਵੀਂ ਹੋਵੇ। ਇੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਹਨ:
- ਥਾਇਰਾਇਡ ਵਿਰੋਧੀ ਦਵਾਈਆਂ
ਇਹ ਦਵਾਈਆਂ ਥਾਇਰਾਇਡ ਗ੍ਰੰਥੀਆਂ ਦੀ ਥਾਇਰਾਇਡ ਹਾਰਮੋਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਰੋਕਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਵਾਧੂ T4 ਹਾਰਮੋਨ ਉਤਪਾਦਨ 'ਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
- ਬੀਟਾ ਬਲੌਕਰਜ਼
ਬੀਟਾ ਬਲੌਕਰ ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਥਾਇਰਾਇਡ ਹਾਰਮੋਨਸ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਿਸਮ ਦਾ ਇਲਾਜ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੋਰ ਇਲਾਜ ਵਿਕਲਪਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਥਾਇਰਾਇਡ ਹਾਰਮੋਨ ਉਤਪਾਦਨ ਦੇ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ ਪਰ ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਘਬਰਾਹਟ, ਤੇਜ਼ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ, ਆਦਿ 'ਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
- ਰੇਡੀਓਐਕਟਿਵ ਆਇਓਡੀਨ
ਇਹ ਇੱਕ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਲਈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਦਵਾਈ ਹੈ ਜੋ ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦਵਾਈ ਓਵਰਐਕਟਿਵ ਥਾਇਰਾਇਡ ਸੈੱਲਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਥਾਇਰਾਇਡ ਗਲੈਂਡ ਸੁੰਗੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕੁਝ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਲਈ ਥਾਇਰਾਇਡ ਹਾਰਮੋਨ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਘਟਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦਵਾਈਆਂ ਥਾਇਰਾਇਡ ਗਲੈਂਡਾਂ ਦੇ ਸਥਾਈ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਇਲਾਜ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਭਰ ਲਈ ਦਵਾਈਆਂ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣੀਆਂ ਪੈ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
- ਸਰਜਰੀ
ਕੁਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਡਾਕਟਰ ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਥਾਇਰਾਇਡੈਕਟੋਮੀ ਕਰਵਾਉਣ ਦਾ ਸੁਝਾਅ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਸਰਜੀਕਲ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ ਜੋ ਥਾਇਰਾਇਡ ਗ੍ਰੰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਸਰਜੀਕਲ ਵਿਧੀ ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਦੇ ਇਲਾਜ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਹਾਈਪੋਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਥਾਇਰਾਇਡ ਪੂਰਕ ਥਾਇਰਾਇਡ ਹਾਰਮੋਨ ਦੇ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਸੰਤੁਲਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜੀਵਨ ਭਰ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਡਾਕਟਰ ਕੋਲ ਕਦੋਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭਾਰ ਘਟਣਾ, ਅਸਾਧਾਰਨ ਪਸੀਨਾ ਆਉਣਾ, ਤੇਜ਼ ਧੜਕਣ, ਜਾਂ ਉੱਪਰ ਦੱਸੇ ਗਏ ਕਿਸੇ ਵੀ ਲੱਛਣ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਵਿਚਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨਾਲ ਹੀ, ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਬਾਰੇ ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿਓ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹੋ ਕਿਉਂਕਿ ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਹੋਰ ਸਿਹਤ ਸਥਿਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜੁੜਿਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਹਾਈਪਰਥਾਇਰਾਇਡਿਜ਼ਮ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਵਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਓ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਨਿਯਮਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਡਾਕਟਰ ਕੋਲ ਜਾਓ ਤਾਂ ਜੋ ਡਾਕਟਰ ਤੁਹਾਡੀ ਸਥਿਤੀ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰ ਸਕੇ।




